و هیچ درمانی برای حافظه نیست..

وبلاگ جای خوبیه واسه هر نوع نوشتنی که آرومت کنه. اما بعضی وقایع به قدری دردناک ان که تکرارشون مثل پاشیدن نمک رو زخمه. این اتفاقات و هیچ جایی نه میتونی بنویسی، نه بگی، نه داد بزنی، نه خفه شی و نه حتی گریه شون کنی. به گمونم درمونی هم نداره و خودِ همینم یکی از درداست..